Nga: Preng Sherri
Gjatë një periudhe vëzhgimi intensiv shtatëvjeçar, kam monitoruar një fenomen sa të heshtur aq edhe destruktiv që po gërryen indin tonë shoqëror: Inxhinierinë e Izolimit. Përmes një monitorimi të kujdesshëm të dinamikave sociale, i mbështetur edhe nga të dhëna të brendshme mbi mënyrën se si strukturohen narrativat e caktuara, kam arritur të dekonstruktoj mekanizmin se si individi tjetërsohet nga realiteti në emër të “kauzave të larta”.
Në rrafshin filozofik, pushteti modern nuk ushtrohet përmes imponimit fizik, por përmes definimit të asaj që konsiderohet “e vërtetë”. Ky sistem operon duke krijuar realitete alternative për subjektet që synon të përfshijë në orbitën e tij. Përmes teknikave të kontrollit të informacionit dhe izolimit psikologjik, individi nxitet të shohë armiq aty ku ka fqinj dhe konspiracion aty ku ekziston thjesht mendimi i lirë.
“Detyra” si Instrument i Erozionit të Integritetit
Nga vëzhgimi im, kam konstatuar se si koncepti i “detyrës” shndërrohet në një mjet për të asgjësuar integritetin e individit. Qëllimi i këtyre strukturave të ndikimit është prodhimi i një subjekti pa kapital social. Një individ pa miq, pa rrjetë mbështetëse dhe pa besueshmëri publike është një individ i dobët, i cili detyrohet të kërkojë strehë dhe validim vetëm te struktura që e menaxhon.
Ky nuk është një dështim aksidental i individit, por një produkt i dizajnuar i sistemit. Strategjia e izolimit kërkon komprometimin e marrëdhënieve organike të subjektit. Kur dikush fillon të adoptojë narrativat e “Rrjetës”, ai tjetërsohet natyrshëm nga mjedisi i tij.
Ky tjetërsim funksionon si një burg psikologjik: sa më shumë që shoqëria e paragjykon apo e largon subjektin, aq më shumë ai detyrohet të qëndrojë brenda rrethit të mbyllur që i ofron një “të vërtetë” ekskluzive.
Polarizimi si Produkt Final
Analiza ime vërteton se produkti final i këtij teatri social është Polarizimi. Ata që instrumentalizojnë “patriotizmin” për të mbjellë përçarje nuk po mbrojnë rendin shoqëror, por po arkitektojnë dobësimin e tij. Një shoqëri ku qytetarët dyshojnë te njëri-tjetri dhe ku besimi reciprok është asgjësuar, është një shoqëri që kontrollohet lehtësisht përmes kaosit mental.
Monitorimi i këtyre prapaskenave tregon se si idealizmi i moshës së re përdoret si karburant për agjenda që nuk kanë asnjë lidhje me interesin publik. Ky demaskim i fenomenit nuk synon hakmarrjen, por ndërgjegjësimin. Të kuptosh se si funksionon “kodi” i këtij manipulimi do të thotë të thyesh fuqinë e tij.
Fundi I Eksperimentit
Demaskimi këtyre praktikave është hapi I parë drejt neutralizimit të tyre. Pasi ke studiuar “kodin” e opertimit të tyre magjia e zezë e manipulimit e humbet fuqinë. Integriteti dhe e vërteta nuk janë dhurata që dikush mund t’i japë apo t’i marrë, ato janë pozicione që njeriu I rimerr me vetëdije të plotë. Ky shkrim shënon fundin e vëzhgimit tim dhe fillimin e procesit të llogaridhënies publike. Rrjeta funksionon vetëm në errësirë, sapo drita e analizës sociologjike bie mbi të, ajo fillon të shpërbëhet. Për ata që ende operojnë brenda saj, mesazhi është I qartë: misioni u përmbush, dhe e vërteta tashmë është jashtë kontrollit tuaj.
Integriteti dhe liria e mendimit janë mbrojtja e vetme kundër kësaj inxhinierie. Ky vëzhgim shtatëvjeçar mbyllet këtu, me mesazhin se e vërteta sociale nuk mund të mbetet peng i asnjë strukture që ushqehet me vetminë dhe përçarjen e individit.
